logo

En Directo: Xacobeo 10… y el día llegó.

30 agosto, 2010  |  Escrito por  |  Publicado en En directo, MÚSICA  |  37 Comentarios  |   | 

… y llegó el día. El día del concierto más esperado del Xacobeo 2010. Muse venían a Santiago para ser protagonistas de un festival hecho por y para ellos (y sus fans). La victoria estaba asegurada de antemano, y se hizo palpable a posteriori. Pero empecemos por el principio.

Y es que al principio, los Right Ons intentaron lo que era casi imposible: que alguien les hiciese caso. Y lo hicieron con todas las ganas del mundo, intentando mimetizarse con el ambiente, tirar de grupo sobrado de actitud stadium-rock (permítaseme la pedantería). Podemos decir, que incluso lo hicieron muy bien. Pero no interesaba lo más mínimo. Con mucha más gente aguardando a la puerta para juntarse con la pandilla, los medio gallegos/medio madrileños nos hicieron pasar un buen rato a los que íbamos a ver a todos los grupos, y dejaron un sabor de boca realmente bueno, aunque uno no comulgue excesivamente con su apuesta musical. Puntuación ReySombra: 6’5/10.

Y puestos a hablar de apuestas arriesgadas, ahí saltó Jònsi, el motivo por el cual un 2% del aforo se había decidido a comprar la entrada. El líder de la (junto con Arcade Fire) mejor banda surgida en la última década, se sabía fuera de lugar. Pero también sabía que no era culpa suya, sino del iluminado que había programado el cartel, y no escondió su propuesta. Pasó lo evidente, y es que desde el foso se empezó a escuchar incluso algún insulto cuando apenas habían transcurrido un par de minutos de recital. Realmente, la educación de un público nada marulo, que estuvo a la altura de lo esperado (uno se pregunta si no será mejor irse a la barra, y dejar a los demás ver un concierto que les pueda gustar… lo siento, sé que eso se podría confundir con el respeto, del que tanto carecen muchos asistentes). En todo caso, al artista islandés le importó más bien poco. Él no es un cantante, es un arquitecto musical. Construyó su templo poco a poco, buscó el clima perfecto para evadirse del mundanal ruído, y su propuesta, tan aparentemente destinada a los auditorios más reducidos, acabó por conquistar al público. Los rostros fueron cambiando, dejando a un lado las bromas sobre su apariencida, a medio camino entre el mundo élfico de Sigur Ròs y la alta costura, y para cuando sonaron Boy Lilikoy (se puede ser más inmenso?), Go Do o Animal Arithmetic, el creador de un idioma musical único, se había metido a todos y cada uno de los escépticos en el bolsillo. Los insultos se vieron obligados a tornar en ovación. La historia de cómo luchar contra los elementos, y vencerlos. Puntuación ReySombra: 9/10.

… aunque, las mayores ovaciones de la tarde, antes de la entrada de Bellamy y compañía a escena, se escucharon cuando, entre concierto y concierto, sonaron por altavoces Greenday y el Un, dos, tres… catorse de U2… estaba todo dicho, el perfil del público, que por momentos parecía mutar, volvió a su estado basal. Todo en orden para recibir a los reyes del momento.

Y el concierto de Muse tuvo todo, absolutamente todo lo que tenía que tener. Matthew Bellamy se arrodilló a los diez segundos de pisar el escenario. Súper intenso. Poco importó que ese New Born inicial se viese lastrado porque no se tuviesen noticias de la voz de Bellamy, ni del sonido del bajo. Lo primero fue mejorando a medio concierto… de lo segundo todavía aguardamos noticias. Si nos vamos a la estética,  el traje estilo lentejuelas (una especie de suerte de traje de torero) que enfundó el líder de la banda, o la bandera a cuadros que portaba Chris Wolstenholme como traje llamaban la atención. El recital fue a más, no faltó de nada. Tuvo su teclado fosforito, su agitación masiva de cabezas (lástima que Wolstenholme no tenga una buena melena, que quedaría súper heavy), su organillo a lo OBK en Supermassive Black Hole (si, la que habían ido a escuchar buena parte del foso). Incluso, al final del concierto, Bellamy destrozó la batería, para dejar al respetable, por si faltaba alguien, vomitando espuma por la boca. Un esperpento. La condición actual de Muse recuerda a la que en los 80 representaban U2, o en los 90 Nirvana. El grupo que huye de modas comerciales, y al que recurrimos como redentores. Difícilmente hay otro como ellos en la actualidad… lo que confirma que cada vez estamos peor. De todas formas, lo que para unos cuantos fue una pantomima, para el 95% de los asistentes fue uno de los mejores conciertos de su vida, así que imagino que debería tirar de humildad y perdonarles el suspenso (a pesar de que llegaron a decepcionarme a mí, que no esperaba gran cosa de ellos). Puntuación ReySombra: 5/10.

Si pensábamos que el listón había bajado lo suficiente, no tuvimos razón ni por asomo. Lo de Caradeniño Dj fue de Juzgado de Guardia, tan esperpéntico como lo de Muse, pero es que este ni siquiera hizo lo que se suponía de debía hacer, es decir, hacer bailar a la gente. Salió con un par de colegas, uno luciendo tatuajes a lo Guti o Álvaro Benito mientras le hacía el corte de mangas al público (como si se creyese Sid Vicious)… y otro que se dedicó a saltar detrás de ellos, y a ponerse una máscara a medio camino entre Spiderman y un luchador mexcano. Una oportunidad única para que los jovencitos crepusculianos viesen hasta qué punto las drogas pueden ser perjudiciales. Puntuación ReySombra: 1/10

… Aunque lo de jóvenes crepusculianos y demás gente es un decir. La evasión tras el concierto de Muse fue tal, que para ver a los Pet Shop Boys quedamos la mitad del aforo… total, a esos no los conocía ni Dios. Unos viejos maricas que vestían raro… y que de paso dieron una lección de electro-pop, de luz, de escenografía, de color, de baile. Trajeron el espectáculo que se les presuponía, el que ya viéramos en el Primavera Sound, y el que han convertido en disco con Pandemonium. Ni la media hora que empezaron tarde (mal, muy mal) sirvió para dejarnos un mal sabor de boca. Neil Francis Tennant y Christopher Sean Lowe dieron claras muestras de por qué son el grupo que más discos ha vendido en la historia del Reino Unido, y, con la ayuda de su equipo de efectos visuales y de los bailarines, hasta en nuevas tecnologías aplicadas a un directo dejaron bien claro que los treinta años que llevan juntos no han servido para que se queden atrás. Tan sólo un ataque de crooner a mitad de concierto puso un “pero”. Los trescientos que habíamos ido a verlos vimos sobradamente colmadas nuestras aspiraciones ante las impecables interpretaciones de clasicazos como It’s always on my mind, Se a vida e (con versión incorporada de Coldplay), West end girls, o It’s a sin. Mención aparte para el momentos subidón de New York City Boy. Puntuación ReySombra: 7’5/10.

Después quedaba un largo camino de vuelta, con lo que servidor decidió no quedarse a ver a un Vitalic Dj cuya apuesta en directo nunca me interesó lo más mínimo… otra cosa son sus trabajos de estudio, enormes por momentos. Bajando por las inmediaciones del Monte do Gozo uno sabía que estaba asistiendo al crecimiento (no se le conocen límites) de los reyes de la música futura… una nueva razón para ser republicano.

Related Posts with Thumbnails

Comentarios

  1. Telémaco24 dijo:

    30 agosto, 2010at 17:13(#)

    No podría estar más en desacuerdo querido amigo…

    Por orden:

    1- no había tantos crepusculitos, modernillos y gafapastas eran mayoría. Para ver a quién? ni lo sé ni me importa.

    2- Right Ons: La pena fue q no se abriera la cabeza al saltar al público, y del populismo de sacar la bandera gallega(con el escudo de la xunta, q andaba el conselleiro por ahí) mejor ni hablamos… Musicalmente tan solo me vale Thanks, lo demás ruido soportable, mejor eso q Dover, no? jejeje

    3- Jonsi: absolutamente fuera de lugar la primera mitad del concierto, con un repertorio para teatro o aforo de 300 personas máximo, mejoró con el transcurso de las canciones, pero desde yo estaba ni le insultaron ni se entregaron después. Me gustó, pero el q cante en islandes para mí sigue siendo un lastre insalvable…

    4- la estética del islandes merece capítulo aparte, si los de Muse van vestidos horteras a propósito, lo de este tío es más grave, pq seguro q se piensa q va genial. ¿alta costura? si parecía q le había robado la chaqueta a algún espantapájaros de alguna finca camino al escenario… Lo de las plumas a lo frente atlético es algo de lo q ni hablaré

    5- Muse: Desde donde yo me encontraba los instrumentos se escucharon perfectamente todo el concierto, tan solo la voz estaba más baja de lo habitual en los dos primeros temas. Concierto típico de festival, grandes exitos. Quien esperara otra cosa es q a pocos festivales ha ido. Muse me siguen pareciendo de lo mejorcito del panorama musical actual, pero claro, hacen música entendible por más de un 20% de la gente, y eso no mola nada…

    6- tus crónicas cada vez se parecen más a las de rockdeluxe, si eso lo consideras un piropo o una rajada te lo dejo a tu elección jejeje

    un abrazo

  2. nico covas dijo:

    30 agosto, 2010at 17:20(#)

    sr. chou, no sé muy bién en porque insiste en intentar sentar cátedra con frases estilo “El líder de la (junto con Arcade Fire) mejor banda surgida en la última década” o “La condición actual de Muse recuerda a la que en los 80 representaban U2, o en los 90 Nirvana”, no creo que sea necesario ni que ayude a entender como fué el concierto, a parte de que darían lugar a un gran y extenso debate comenzando por dudar sobre sus criterios y conocimientos musicales y terminando sobre la inutilidad de establecer listas y comparaciones entre grupos cuando realmente lo que importa es que exista buena música que nos haga disfrutar y erizarnos el bello desde la punta de los dedos del pié hasta el último pelo de la cabeza.

    Y por último deberías alegrarte de que las nuevas generaciones celebren que escuchan a green day o u2 de fondo mientras esperan un concierto de muse… no se a que grupos ibas tú a esa edad, ni a cuales escuchabas pero los míos eran peores…

    a pesar de todo, para ser doctor, no lo haces del todo mal

  3. Dr. Chou dijo:

    30 agosto, 2010at 18:01(#)

    @ Telemaco: o punto número 6 non cho perdoarei nunca. Non había predominio nin de gafapastas nin de modernillos. Había amplia maioría de tipos con camisetas de Muse un par de tallas máis pequenas das que correspondían, para lucir ben de pectorais e biceps. Medo daba achegarse ao foso. En todo caso, non o considero importante.

    @ Nico Covas: Efectivamente, os comentarios de “opinión” non axudan en absoluto a saber cómo foi o concerto. Habitualmente, fago as miñas crónicas sen limitarme a dicir que canción tocaron de primeira e cal de última. Dou a miña opinión sobre o que presenzo. Evidentemente, a miña opinión non vale máis que a túa. Sobre os dous comentarios que refires, pois son iso, opinións. Se che molestan, pois cambia “El líder de la (junto con Arcade Fire) mejor banda surgida en la última década” por “El líder de Sigur Ròs”, e sobre o segundo, só é que creo que Muse ben a encher o oco que, na miña adolescencia ocupaba Nirvana (non digo, evidentemente, que un e outro se asemellen, só que teñen un target similar). Polo demáis, suscribo cada unha das palabras de digo, aínda que algunhas, efectivamente, poderían ser máis propias de un debate nun foro de música que dunha crónica dun festival. Graciñas polo cumprido, aínda que, como ben ves, o que fago eu pode facelo calquera.

  4. Telémaco24 dijo:

    30 agosto, 2010at 18:28(#)

    xa te digo q non sei se é piropo ou rajada, pero dame esa impresión, sabes q o digo dende o cariño…
    Insisto q na miña zona, grada pero cerca do foso, o gafapastismo imperaba, no foso non o sei…

  5. Dr. Chou dijo:

    30 agosto, 2010at 18:47(#)

    por certo, no que si che dou a razón é na patética actitude populista dos Right Ons o venres, que se viu excesivas veces este ano (se ata o concertazo de Patti Smith tivo un momentos de homenaxe á Selección ?!?¿¡?). O de tirarse ao público… en fin. O dito, rock de estadio nun día no que estabas convidado, pero non eras o anfitrión… non sei, non sei…

  6. poliptoton dijo:

    31 agosto, 2010at 6:06(#)

    Si había mayoría modernillo-gafapástica en algún sector, o eran muy fieles a Jónsi o alguien los llevó engañados en un autobús rollo mitin del PP con jubilados, porque no se me ocurre grupo menos para modernillo-gafapásticos que Muse (y que cada uno decida si eso es bueno o malo).

    Y la verdad, entre lo que he leído aquí y en otras webs, qué penica lo del público…

  7. Dr. Chou dijo:

    1 septiembre, 2010at 6:07(#)

    Fe de erratas: evidentemente, el organillo a lo OBK no está presente en Supermassive Black Hole… lo está en Resistance

  8. Telémaco24 dijo:

    1 septiembre, 2010at 9:10(#)

    fe de erratas: más q a lo obk será a lo mecano como mucho, ya q es el orghanillo ochentero y los obk son noventeros…

  9. poliptoton dijo:

    1 septiembre, 2010at 9:47(#)

    Eh, no os metáis con OBK, los Depeche Mode ibéricos…

  10. Telémaco24 dijo:

    1 septiembre, 2010at 19:03(#)

    yo los estoy defendiendo!

    q no se me ofenda el fan de dover…

  11. Lilikoi Girl dijo:

    1 septiembre, 2010at 21:16(#)

    @Telémaco24 Pues gran suerte la tuya, desde donde yo estaba tuve que soportar a un sinfín de imbéciles que para mantener su sitio en octava fila prefirieron quedarse durante el concierto de Jónsi y comentar entre sms y bostezos lo malo que era desde su profundo y acertado (según ellos y sus madres)conocimiento de la música. Cuando intenté decirles que a mí sí que me interesaba y por favor les pedí que se fueran a hablar a otro sitio me dijeron que ellos habían pagado y tenían derecho a estar allí haciendo lo que les diera la gana.
    A mí me robaron el concierto todos esos idiotas, y no se lo perdono porque Jónsi hizo de su concierto algo mágico y personal y no ese cruasán de bollería industrial que hicieron los de Muse. Con respecto a la ropa de Jónsi no voy a hacer comentarios porque seguro que hiero sensibilidades. Sólo diré una cosa, las chicas por la calle llevan shorts a los que se les salen los bolsillos por debajo y que parece que fueron atacados por un puma, botas en verano, el pelo peinado pero despeinado y también se creen que van estupendas. Tiene derecho a hacer lo que le salga de las narices en el escenario y no es para molarse, es porque le gusta y le da la gana. No tiene que hacerse el guay que para eso lleva haciendo música desde el 94, y de la de verdad.

    Con respecto al concierto en sí:
    Masas de público maleducado e irrespetuoso que me quitan las ganas de volver a escuchar una sola canción más de ése que antes era un grupo que me gustaba.
    ¿Desde cuándo Muse es un grupo tan conocido? No soy consciente del momento exacto en que se hicieron mega famosos… ¿Desde cuándo ese público de Muse es tan musicalmente analfabeto como para no saber quién es Jónsi ni qué grupo es Sigur Rós y tampoco respetarlos? Porque Muse también tocó de día en festivales y no tienes que ir más allá del 2004 y en ese mismo escenario, donde por cierto lo hicieron mucho mejor que esta vez.
    Y lo peor, ¿por qué alguien tiene el cuajo de ir a un concierto, pagar 30€, y no tener ni idea de qué tipo de música hacen el resto de artistas que tocan y a pesar de ello atreverse a criticarlos?

    No creo que Jónsi estuviera fuera de lugar, los que sí que lo estaban eran los supuestos fans de Muse. Y digo supuestos porque allí la gente fue más de fiesta que otra cosa.
    Muse hizo un concierto más, y ya llevo cuatro vistos, y cada vez los veo más lejos de todo y más cerca de convertirse en unos odiosos músicos que saben que con sus cuatro canciones levantan hasta a los muertos y se curran menos sus directos. Salen, tocan y se van y no comparten nada con nadie. Si al menos llevan torres de LEDs pues eso que ganas, pero los panales esos eran un sucedáneo.
    No es justo que la voz de Matthew estuviera baja en el micro de la guitarra y que la gente diga que todo marchó estupendamente. Se conforman con bien poco porque, ya puestos, podían haber puesto el disco y la diferencia no hubiese sido mucha.
    En fin, demasiadas cosas malas en una sola noche y las cosas malas tapan a las buenas que fueron dos, para mí, Jónsi y ver cómo el cantante de los Right Ons caía al suelo tras su intento de volar sobre las masas como una rock star.

    Por cierto, que la gente se emocionase más con Green Day grabado (!!!!) que con Around Us, Lilikoi Boy o ese increíble final que fue Grow Till Tall dice mucho de la gente.

  12. poliptoton dijo:

    2 septiembre, 2010at 6:52(#)

    Antes de que entre aquí Telémaco con el cuchillo en los dientes, me declaro muy fan de la expresión “cruasán de bollería industrial”.

  13. Dr. Chou dijo:

    2 septiembre, 2010at 7:21(#)

    A estas alturas, Lilikoi Girl, un xa está tan afeito aos gilipollas maleducados que van aos concertos a reventarllos aos demáis, que non agardaba menos do que se atopou nun concerto de Jònsi que precedía a un de Muse… gilipollas ao cuadrado. O meu traballo mental previo consistía, básicamente, en pasar deles, prepararme para iso. Debo recoñecer que me faltou pouco para non ser capaz… pero finalmente podo dicir que conseguín desfrutalo todo o que esa burrada se mereceu. Un dos concertos do ano (sei que van moitos, pero este de verdade, de verdade)

  14. Dr. Chou dijo:

    2 septiembre, 2010at 7:23(#)

    por certo, coincido en que Grow Till Tall foi o mellor momento do festival

  15. Sr. Eko dijo:

    2 septiembre, 2010at 7:51(#)

    Bueno, yo no quería entrar al trapo en este sucedáneo de crónica, pues con el estilo de la misma, nocivo e incisivo, ya me esperaba el tipo de respuestas, y mira, cada loco con su tema.
    pero ya me hincha las bowlings tanto comentario “terrorista”(con respeto eh…) y ahora me voy a lucir yo con mi opinón, cosa distinta de una crónica…

    1. A mi Jonsi me pareció una puta mierda (un fulano muy extraño pegando alaridos y salticos por el escenario, junto con Bjork creo que desprestigia a Islandia…) pero no hago una crónica de un concierto en que cabezas de cartel eran otros (Muse o PetShopBoys, al gusto) para destripar a los “de masas” y colmar de alagos al “rarito” q a mi me gusta, entre otras cosas porque entiendo que lo “extravagante” que me gusta a mi (y me gustan cosas muy “raras”) no tiene que gustarle a todo el mundo y porque se juzgar con relativa objetividad lo que veo.

    2. No entro en la mala educación de la gente, es cierto q hai mucho gilipoyas listillo suelto y que si querían guardarse su sitio en 1ª fila podían hacerlo en silencio. Pero la culpa no es de Muse (en todo caso, puestos a incriminar, el culpable es Zapatero…)
    Y si, la gente tiene muy mal gusto vistiendo, pero no veo la diferencia entre las mozas de grandes gafas “atacadas por un puma” y el Jonsi este… q una ropa es más cara que otra? o es que un penacho de plumas es muy guay!!?? No lo se, que opine la Lomana…
    Y si, la gente es una inculta musical y muchos fueron a ver a Muse conociendo solo los singles (y me incluyo), pero cada uno se gasta la pasta en lo que quiere (yo no, gracias Gadis!)
    Pero decir q Muse no son muy conocidos… acaso no ves lo anuncios de colonias en la tele!!??

    3. Muse sonó bien. Cuando estás delante o muy escorado corres el riesgo de perderte algo de sonido, es lo malo de estar al aire libre y con un escenario tan grande. Para opinar del sonido de un concierto hay que colocarse junto a la mesa y si ahí se escucha bien, pues te callas, y eso es lo que pasaba con Muse, q incluso al fondo de todo y pese al aire se escuchaba bien (nada de voz baja ni bajo inexistente).
    Comparto que estuvieron algo “sosos” con el público, pero lo suyo, que es tocar, lo hicieron de puta madre.
    Y puede que el escenario no fuera tan espectacular como otros suyos, pero un concierto no es solo escenario y eso no solo depende de ellos, sino de la organización. De todas formas, a mi me pareció un buen espectáculo (audio)visual.
    Y como ya se puede deducir anteriormente, no soy ningún fanático de Muse, me gustan “a secas” y en Santiago vi un gran directo.

    Por varios motivos, algunos ya explicados, creo que asistí a un concierto distinto al que fuisteis algunos de vosotros y no entiendo a que viene tanta “lucha de clases”, pues la mayoría de la gente iba a ver a los cabezas de cartel anunciados con antelación suficiente (otro fallo de la organización…)

    Y si, la mayoría eran “modernillos”, gafapastas e incluso “quasiheavys”, ahí en parte está lo bueno de Muse, q gustan a muchos si hacer la música “standard” de ninguno de ellos.

    Por cierto, nadie va a hablar de los precios prohibitivos de las bebidas y la comida!!!?? Eso si que fue un escándalo…

  16. Lilikoi Girl dijo:

    2 septiembre, 2010at 8:54(#)

    Pues justamente estaba al lado de la mesa, a la derecha, y pongo mi mano en el fuego a que se oía mal. En el micro del piano no, ese estaba bien regulado.
    Con respecto al atuendo de los cantantes y artistas de la canción he de decir que la ropa que uno elige para subir al escenario dice mucho de lo que se quiere proyectar y de cómo es el grupo, el espíritu ( si es que lo hay) de la música que hacen, y Jónsi y Sigur Rós, por extensión, son como unos tipos salidos del tronco de un árbol en una mañana donde los pajarillos cantan y las nubes se levantan. Las que tocan el cello en Sigur llevan coronas de flores y alas de hada y no podrían llevar otra ropa mejor, igual que si Matthew no llevase lentejuelas a todos nos parecería que le falta algo. Que alguien recuerde las pintas de Freddy Mercury y me diga que no es genial salir al escenario como te da la gana. Otra cosa es que el tipo te caiga como una patada y por eso te parezca una gilipollez todo lo que hace.
    Y si Jónsi es malo o no yo ya no entro a discutirlo, a mí me encanta y me alegro de que su madre lo haya parido, y aunque es ciego de un ojo para mí es perfecto.
    Cada uno a escuchar su música y Dios la de todos.

  17. Dr. Chou dijo:

    2 septiembre, 2010at 14:38(#)

    Sr. Ecko, acepto a crítica sobre a miña pseudocrónica, faltaría máis, para iso me pagan. En todo caso, como dicía un gran colaborador desta páxina “el perro es mío y me lo follo cuando quiero”. Si, sei que soa prepotente.
    Digamos que, se a miña crítica/opinión é nociva e incisiva… pois eu, que acabo de repasala, non caio en que punto utilicei frases lonxanamente semellantes a “me pareció una puta mierda”. Debe ser que iso non é in nocivo nin, certamente, incisivo.
    Vin un concerto que non me gustou, nin técnica nin artísticamente. E de sonido, Jonsi ou os Dj’s estiveron mellor que Muse (eu escoiteinos a todos no mesmo lugar). Outro criterio é o artístico, aí cada un escolle o que quere.
    Estou algo canso de que porque non me guste un grupo que sexa “de masas” me tilden de “irme de guai”… sei que Muse é moito máis coñecido que Jonsi, e paréceme ben, non teño ningún problema con iso. Gústanme grupos como Radiohead, Strokes, os primeiros Coldplay… que creo que “de masas” son bastante. Nin lle quero meter os meus gustos aos demáis polos ollos, nin me importa un carallo cales son os dos demáis.
    É máis, creo que ata deixei ben claro que Muse fixeron o que tiñan que facer, pero que iso a min decepcionoume. Entendo que ao 95% do aforo lle encantou… pero por iso lles teño que poñer mellor nota se creo que non a merecen? entón igual Chayanne no Sar estivo de 9’5… Bravo por eles, non decepcionaron a quenes non tiñan que decepcionar, pero tamén che digo que esa xente estaba convencida de antemán, e que eu tamén vin concertos de Muse que me gustaron máis… cada día me atrae menos o que fan, e o directo do venres non serviu para facerme cambiar de opinión, máis ben ao contrario.
    Estou canso de que por falar de música, e dalgúns grupos que sexan pouco coñecidos me tachen de pretencioso, de pedante… eu condeno a ACTITUDE do público, nunca os GUSTOS deste… porque, insisto, ata onde eu sei, non tildei a Muse de “puta merda”.

    P.D. estou dacordo en que o primeiro que importa dun grupo é a súa música… pero a estética non deixa de ser outro arte, algo que di moito de tí. Non digo que fose unha mellor que outra, que cada un escolla a que máis lle guste (eu, non sairía vestido con ningunha pola rúa), pero valoro que un artista diga cousas tamén co seu atuendo

  18. Telemaco24 dijo:

    2 septiembre, 2010at 14:54(#)

    Sr ecko: gilipollas es con elle.
    Cuando tengas dos minutos ya entro y me explayo.

  19. Sr. Eko dijo:

    2 septiembre, 2010at 16:04(#)

    Xa avisei de que non ía ser políticamente correcto (“ahora me voy a lucir yo con mi opinón”), e pode que me pasara (incluídas as faltas de orto-grafía), pero é que me parece unha crónica pésima. E sinto dicilo tan claro (e non é nada persoal!), pero unha cousa é expresar gustos e opinións, q eu tamén o fago, e outra é dar unha valoración 100% subxetiva e atrévome a dicir que errada.
    Pero o teu non é grave, escribes ó teu xeito como o fago eu, o grave é que o faga este que si que cobra por informar http://blogs.lavozdegalicia.es/javierbecerra/2010/08/29/jonsi-se-colo-en-la-fiesta-de-muse/
    (JAVI, estás en todos lados!!)

    Paréceme moi ben que vos guste Sigur Ros e Jonsi, a min gústame o brutal death metal… estou curtido en “marxinación” musical, pero non se pode ir tan lonxe como para poñer un 5 a Muse e un 9 a Jonsi. Que a túa valoración de Jonsi é moi positiva, perfecto, estás mais posto nese tipo de música ca min, pero o do 5 a Muse paréceme abusivo e “resentido” pola desafortunada mala acollida de Jonsi. Non digo que estiveran de 10 nin de 9, pero tampouco de 5, por manter unha obxetividade mínima. E insisto en que non son fan-fan de Muse.

    Pode que Telémaco24, co que estou dacordo na súa valoración, fose mais correcto expresándose, pero entre a “crónica” de Dr.Chou, a opinión de Lilikoi Girl e a crítica da Voz, pois saliume a miña vena terrorista… sinto as formas e pido desculpas se ofendín a alguén, pero é o que penso.

    (Pode que na miña explosión inflúa un inminente exame…)

  20. Sr. Eko dijo:

    2 septiembre, 2010at 16:46(#)

    Por certo, si, a estética e a posta en escena son importantes, dende o “set básico” (nun grupo heavy ten que haber camisetas negras, nun grupo pop ten que haber gafas de pasta e colorines… etc) ata os extras que suman puntos (pantallas, lume…)

    Pero todo sen pasarse, a min a estética de Jonsi paréceme excesiva, non sei, para min pásase de rosca.

    (e non me gustan os grupos con kilos de tachuelas e pinchos e penso que Rammstein se pasan co lume…)

  21. Telémaco24 dijo:

    2 septiembre, 2010at 19:44(#)

    uy, habalr de la estética cuando estamos habloando de música me toca mucho los cojones(ya q estamos, a ver si me quitan el puesto de tacañón de rey sombra).
    Lo de Jonsi es una horterada. Lo de Muse tb. La diferencia es q los de Muse se visten así para salir al escenario y reirse, es un disfraz del directo(si no buscad fotos de fans, los vereis vestidos de calle”normales”). Lo de Jonsi y compañía no tiene nombre, ya que aún por encima están convencidos de q son super fashion. Y lo de la alta costura tb me toca los cojones, desde cuando es alta costura robarle la chaqueta a un espantapájaros?, o llevar una corona de tela como llevaba el batería? Luego un aragonés se pone un sombrero vaquero y es un hortera, manda cojones…
    Puto david delfin(no0 viene al caso, pero hablando de moda si no digo eso reviento), y de paso puta bimba bosé.

    Ale, ya me he quedao un poco más a gusto, voy a ver si pierde francia y si tengo otro rato ya seguiré rajando, que tengo para todo sjejeje sí Poliptoton, te estoy mirando a ti jejeje

  22. Lilikoi Girl dijo:

    2 septiembre, 2010at 20:22(#)

    @Telémaco 24 Tío, que envidia me das…eres vecino de Jónsi. Imagino por esta frase: La diferencia es q los de Muse se visten así para salir al escenario y reirse, es un disfraz del directo(si no buscad fotos de fans, los vereis vestidos de calle”normales”).
    Debes verle todas las mañanas salir a hacer footing con el traje de plumas.
    Te invito a que veas a Jónsi en el jardín de su casa y le busques las cintas porque yo no se las he visto: http://vimeo.com/5663331
    Y me dirás que es un flipado por hacer recetas y subirlas a internet porque lo único que hace en su casa es pensar en cómo ser más raro para molarse más.
    Te pasas un poquito, ¿no?

    Y lo de alta costura es por la extravagancia y no, no ha habido una reunión del G8 que dijese que la chaqueta de Jónsi era de alta costura, es la opinión del Dr.Chou. Y por cierto, te invito a que revises tu concepto de alta costura porque igual crees que es referido a algo que no es. La alta costura son básicamente cosas rarísimas que nadie se pone jamás, la gente prefiere los shorts en la cintura que sientan de un bien…

    Mezclar a David Delfín en esto ya se me escapa totalmente.

  23. Javimetal dijo:

    2 septiembre, 2010at 21:32(#)

    No se os puede dejar solos…
    Bueno, veamos. Dejo por aquí enlaces en otros sitios sobre este mismo tema y arranco:
    http://blogs.lavozdegalicia.es/javierbecerra/2010/08/29/jonsi-se-colo-en-la-fiesta-de-muse/#comment-2972
    http://jenesaispop.com/2010/08/29/psb-muse-jonsi-the-right-ons-vitalic-xacobeo-2010/#comment-668622

    Antes de entrar en profundidad, he de decir que:
    - La crítica me parece estupenda. No comparto todos los argumentos ni las puntuaciones, pero me gusta.
    - Lo de la RDL es un piropo. Igual que si te parecieses a cómo escriben en Pitchfork. Mola. Y no eres ni pretencioso ni snob, Dr. Chou. Quizá le hayas dado una puntuación algo rácana a Muse, pero nada más.
    - Los comentarios de Lilikoi Girl me han encantado. Aunque se vea demasiado el plumero de talifán del señor Jónsi (chiste de Merope: Jonsi Nieto).
    - Sr. Eko. Relax, take it easy. Ni tacos ni, lo más importante, faltas de ortografía.

    En harina:
    - Prefiero un festival para ver a 3 artistas difíciles de ver por aquí y no ver sólo 1 (mejor este Festival que no un único concierto de U2, Coldplay, Radiohead o Muse).
    - La organización ha fallado en algunos aspectos claves: el reparto desigual de entradas (¿un 20% para patrocinadores?), en haber facilitado tan tarde lo de Pet Shop Boys, en los precios de los chiringuitos del recinto (y haber consentido las ilegalidades de los aledaños) y en alguna cosilla más. De todas formas, y a pesar del lleno, pienso que se estuvo con bastante comodidad en el recinto.
    - El público es reflejo de la evolución de la sociedad. Faltan educación, civismo, respeto y valores. Y menos humos y caprichitos a los quinceañeros (no que vayan a conciertos, pero yo no dejaría a mis hijos vestir de una manera tan ridícula).
    - En función de lo anterior, era obvio que el foso estaría lleno de fans incondicionales de Muse, por lo que la opción más sensata era graderío, a poder ser centradito, tanto a lo ancho como a lo largo.

    Musicalmente:
    - The Right Ons. Es un grupo que me gusta. Eso sí, este directo no les hace justicia. El de Capitol de hace unos meses fue brutal. Y sí, el arrebato populista fue patético.
    - Jónsi. Un arquitecto debe saber adecuar su edificio a su entorno. Y podría haber aprovechado la megalomanía y el sonido cada-vez-más-barroco de Muse para dar rienda suelta a sus temas (solitario, con Álex y Sigur Rós) más recargados, intensos e in crescendo. A mí me gusta lo que hace (sin embargo, detesto lo que hace Björk), y creo que fue un notable concierto, rozando el sobresaliente. Obviamente, una segunda mitad inconmensable (en cuanto metió Go Do, Animal Arithmetic, Boy Lilikoi… el concierto subió varios escalones) que se vio lastrado por un comienzo bastante contenido, casi lineal.
    - Muse. Como muchos de los grupos que llenan pabellones/estadios, han perdido la ilusión y hacen conciertos idénticos a piñón fijo. Como bien dice Telémaco, era bastante previsible el tipo de concierto que darían, el repertorio e incluso el orden de canciones. Obtuve lo que me esperaba, porque era consciente de hasta donde pensaban arriesgar; es decir, poquito. Era un concierto que, con la mayoría del público viéndolos por primera vez, y teniéndolos, en su mayoría, como grupo de referencia, era casi imposible que saliese mal. Por tanto, mi nota andaría entre un 6,5 si me pongo estricto, y un 8,5 si me dejo llevar por la euforia de mis acompañantes/as en el concierto.
    - Pet Shop Boys. El retraso no sé si es culpa directa suya (de su montaje o del desmontaje del de Muse), y aunque su concierto también era el esperado (el directo ‘pandemonium’ no permitía sorpresas importantes), y aunque me lo pasé francamente bien… tengo la sensación de que no dejaba de ser un playback. Y eso me condena a no poder una valoración soberbia, como sí puede tener su repertorio.
    - Poti cumplió como DJ, lo de Caradeniño es, como dices, para denunciar (para subir a alguien pasadísimo a hacer el monas, prefiero que para la próxima traigan a Cañita Brava) y lo de Vitalic… no quería quedarme a comprobar si las actuaciones de los DJs seguirían la línea descendente que me temía…

  24. Dr. Chou dijo:

    2 septiembre, 2010at 22:04(#)

    Efectivamente, a culpa foi miña por falar de como ían vestidos os grupos… pensei que deixara claro que me parecía secundario. Sobre o de que os traxes de lentejuelas sexan “de broma”, síntoo, non mo creo. Efectivamente, pola rúa irán de vaqueiros e camiseta, como Jònsi…
    Dito isto, admito que a miña pouca querencia previa por Muse facía case imposible que o concerto me parecese de 8’5… pero presenciar ese espectáculo entristeceume, non o puiden evitar. Musicalmente hai un lustro que non aportan absolutamente nada… pero claro, hai quen os considera os inventores do glam-rock (a comparación con Mercury non pode estar mellor traída, salvo porque Muse difícilmente acadará nunca as cotas de calidade de Queen).
    En fin, que ao principio me aburría que me tildasen de que me molaba irme de distinto (igual hai xente que pensa que me toqueteo porque coñezo un grupo que non coñecen os meus amigos)… porque nunca entendín que me tivese que molar, resultábame algo natural, era a música que escoitaba.
    Agora dáme moita mágoa que por non estar dacordo, ou non gustarche un concerto/grupo que gusta a unha maioría, resulta que o fas porque te queres ir de guai, ou porque se venden máis de 8 discos xa tes que dicir que non molan… quenes son os intolerantes?

  25. Dr. Chou dijo:

    2 septiembre, 2010at 22:19(#)

    sinto ser pesado, pero dúas cousas:
    1.- Certamente, os prezos das bebidas, un escándalo
    2.- Acabo de ler a crítica do bo de Javi (Becerra), e podo prometer que non a lera antes (dígoo polo comentario Nirvana-Muse)…

  26. Lilikoi Girl dijo:

    3 septiembre, 2010at 8:35(#)

    Sr. Chou, que espero que venga de choucroute, a tus pies. Con lo de tocarse por conocer grupos desconocidos me has llegado al alma.
    Doy este tema por zanjado y a no ser que se me insulte o se mente a mi madre me abstendré de hacer más comentarios ( lo de terroristas espero que no fuera por mi).
    Ya he encargado mi tocado de plumas para hacer las prácticas en el hospital. Así luego puedo tocarme en el baño por ser tan independiente y peculiar.

    Si muero aplastada en Arcade Fire espero que el Dr.chou escriba mi necrológica.

    Por cierto, ¿sabíais que jónsi hace litografías? ;)

  27. Telémaco24 dijo:

    3 septiembre, 2010at 8:58(#)

    buf, a mi ya me aburre el tema, q chou escriba otra cosa para ponerlo a parir jejeje…

    Solo una cosa javi, yo sí prefiero mil veces un concierto de un artista solo(aunq no me guste) q un festival así. Si haces un festival cúrratelo y traete a más de tres grupos(los right ons no cuentan q son de aquí) o incluso hazlo más de un día(como hace seis años o aquel santirock). En caso contrario monta dos conciertos independientes de dos grandes grupos en los q sus aficionados puedan ver la medida real de sus directos, sus montajes, sus set lists originales… He ido a muchos festivales, y a cuantos más voy, más pereza me dan, y desde luego ya he dejado de ir por los cabezas de cartel salvo contadas excepciones. Iba a poner una comparación, pero pasaríamos de hablar de moda a hablar de cocina, y como digo esta polémica ya me aburrió.

  28. Dr. Chou dijo:

    3 septiembre, 2010at 9:07(#)

    Lilikoy Girl, encantado escribirei a túa necrolóxica… se eu non morro contigo

  29. Sr. Eko dijo:

    3 septiembre, 2010at 15:57(#)

    Por certo, non me inclúo na categoría de analfabeto musical porque Sigur Ros sóname de oidas (o nome e listo), pero entón terei que meterme na de Inculto musical por non coñecer ó gran Jonsi.

    Pregunta óa aire:
    quen coñece a Dying Fetus, Cephalic Carnage ou a Nile?
    Ou mais preto, a Wormed?
    ou mais preto aínda, a Scent of death ou Fermento?
    e igual de preto pero menos extremo, a Ankhara?

    E eso non significa que sexades incultos musicais, so que vos movedes por estilos distintos, igual que os que ían a ver a Muse e nunca oíran falar de Jonsi. (por certo, como se pronuncia?)

  30. Alicia Birguisson dijo:

    4 septiembre, 2010at 19:07(#)

    http://www.visitreykjavik.is/desktopdefault.aspx/tabid-13/28_read-696/12_view-89

    Y si lo dice Chris Martin… debe ser porque los ha escuchado. Vamos, que desconocidos, lo que se dice desconocidos, no son. Si hasta el ubicuo David Guetta ha tenido el honor de colaborar con Jónsi (por supeusto, no al revés) Quién sabe, quizás algún día aparezca un single Guetta feat. Fermento.
    Yo no me esperaba nada del público. Nada, nada en absoluto. No sé para qué se molestan en traernos a Jónsi… cada vez estoy más convencida que el nivel de sensibilidad basal del país está a la altura del núcleo terrestre y fundido. Cojamos nuestros tocados de plumas y emigremos a Islandia… ese mundo de glaciares, fresas congeladas y voces de ballena atormentada (qué pasa con Björk,eh?)
    He descubierto que no tengo estómago para tropecientos decibelios de guitarras y batería… lamentable por mi parte.

    Ah, una crónica maravillosa ;)

  31. Dr. Chou dijo:

    4 septiembre, 2010at 23:14(#)

    Punto 1.- Eu tamén estou canso do tema. Din un punto de vista, concretamente o meu, e xa está.

    Punto 2.- Graciñas a quen lle gustara a crónica, e aos que non, que a un sempre lle gusta que o lean, aínda que non lles guste aos lectores.

    Punto 3.- Sr. Ecko, líbreme o altísimo de chamarlle a vostede inculto musical. Non sei se algún dos meus comentarios semella insinuar iso, nada máis lonxe da realidade. Máis ben ao contrario, precisamente vostede é afeccionado a un estilo de música máis minoritario (se cadra) a día de hoxe que os grupos dos que falamos aquí. Precisamente por iso me sorprendeu que foses ti o que dixese que había que ser imparcial, e recoñecer que como Muse lle gustara moito á xente, había que pórlle mellor nota… e que Jonsi era un matao que daba alaridos. Recoñezo que a miña paixón por Sigur Ros/Jonsi ven de moi lonxe, e que iso sempre inflúe no teu punto de vista sobre un concerto… do mesmo xeito en que sería máis doado que a ti che gustase un concerto deses grupos que mentas (que, efectivamente, non me soan nin de oídas) que un de Muse… Poño a nota en función do que vexo, e, tamén, en funció do que me gusta. E os gustos a priori tamén inflúen.
    Desfrutade mañá de The Temper Trap, Echo and the Bunnymen e Arcade Fire… aquí son eu o que bota espuma pola boca

  32. Sr. Eko dijo:

    5 septiembre, 2010at 17:50(#)

    Dr. Chou: tranquilo, non fuches ti o que dixo o de “musicalmente analfabeto”.
    Entendo o da túa paixón por eles, igual que eu a teño por Stravaganzza e a moitos parécelle que Leo Jimenez é un berrón… (é a mellor voz do estado no seu rexistro xunto con Mónica Naranjo) pero se fosen eles os que tocasen con Muse por darlle a Stravaganzza un 9 non lle rebaixaría a puntuación a Muse, porque o seu me pareceu un bo concerto.

    Alicia Birguisson: Sinceramente, a min o que diga Chris Martin dácheme un pouco igual… facendo o que fai non me ten moito crédito a súa opinión… (agás contadas cancións que me parecen bastante boas, o resto parécenme soporíferas)
    E o de David Guetta ft. Fermento… non sei como tomalo… so dicir que a min facer música sen instrumentos non me parece arte, o que fai él fagoo eu nun par de tardes co Fruity Loops… e mais se cobrase por elo!
    (e que conste que Fermento tampouco me chistan moito, preferiría a colaboración con Ankhara… e David Guetta é un dos poucos DJs-estrela que podo ver diante).
    E o de Björk… eu non puidera describilo mellor, bueno si, unha balea estrangulada

    A ver, eu reitero que sinto se me pasei e que = son un pouco bruto, pero enterro a miña hacha de guerra ;-)

  33. En Directo: MTV Galicia… y al séptimo día, se hizo Arcade Fire | Rey Sombra dijo:

    6 septiembre, 2010at 20:28(#)

    [...] de versiones de The Doors y Lou Reed. Un buen concierto que no despertó demasiada atención… aunque esta vez nadie insultó a nadie desde el foso (cuando menos, desde donde yo estaba). Puntuación ReySombra.- [...]

  34. Un año de ReySombra: ¿Qué puedes ofrecer que aún no haya probado? | Rey Sombra dijo:

    1 octubre, 2010at 15:56(#)

    [...] En estos doce meses nos ha dado tiempo a hacer muchas cosas: hacernos muy amiguitos, ponernos como trapos, soltar frikadas, irnos por las ramas… Hemos demostrado que nuestro pasatiempo favorito es [...]

  35. Lo mejor de 2010: Discos Internacionales | Rey Sombra dijo:

    3 enero, 2011at 11:22(#)

    [...] por la banda de Jónsi ahonda en esa necesidad de llegar con mayor facilidad al pueblo. Hablamos de su conciertazo en Santiago, pero para poder lograr aquello hace falta una materia prima excelente. Escojan ustedes entre Go [...]

  36. Moda: guía de estilo básico II | Rey Sombra dijo:

    3 febrero, 2011at 8:00(#)

    [...] la camiseta Cherry Coke por el traje perenne-, sentenció la definición fundamental de moda al hilo de este debate encarnizado del que se recoge esta cita: «¿desde cuándo es alta costura robarle la chaqueta a un [...]

  37. » Ciclo Xacobeo Importa: que no se acabe con el Año Santo Blogfeed Actualización diario de contenidos dijo:

    4 junio, 2011at 2:46(#)

    [...] del Sónar Galicia que dejó buen sabor de boca, como los macrofestivales veraniegos: el Festival Xacobeo 10, o el MTV [...]

Deja un comentario

Actividad reciente en Facebook

Actividad reciente en Twitter

Buscador