Cada día me viene esta pregunta más a la cabeza. Hemos llegado a un momento donde tenemos un gobierno al borde del abismo, un presidente en la cuerda floja y un país a la espera del último golpe para el K.O. técnico. Pero puntualicemos, ¡El problema va mucho más allá! Ustedes se preguntarán porque digo esto.
España no se puede permitir en estos momentos, por mucho que les convenga a unos y no les convenga a otros, realizar unas elecciones anticipadas. Básicamente porque las circunstancias necesitan de un gobierno operativo para tomar decisiones rápidas para capear el temporal fuera de estar 3 meses con la misma historia de “puedo prometer y prometo…”. En estos momentos, ni gobierno ni oposición tienen una alternativa real.
¿Existe alguna solución? Como a todos los problemas existen múltiples soluciones, desde el enterrarse la cabeza cual avestruz, hasta dar un paso al frente. Yo, propongo una decisión de paso al frente, dura pero necesaria para salir de esta situación. Está clara la incompetencia de los líderes de ambos partidos para tomar decisiones y dar la cara: el Presidente del Gobierno con el país y la crisis, y el lider del PP ya ni siquiera es capaz de poner en orden a su rebaño.
La propuesta: Propondría descabezar a ambos partidos, escoger rápidamente un líder, que sea un hombre de corte más técnico-económico que un político, para dirigir a cada uno de los partidos mayoritarios. Al mismo tiempo, propondría una hoja de ruta para tomar las decisiones más importantes en los próximos meses, podrían ser:
1.- Reforzar y reformar el sistema financiero.
2.- Reforma laboral.
3.- Cambio de sectores productivos.
4.- Apoyo social.
Una vez hecha esta hoja de ruta y aprobada en los objetivos, realizar un gobierno de concentración nacional que se dedique a legislar estos temas de urgencia, que designe a un Presidente del Gobierno que no sea de ningún partido mayoritario, como podría ser Antoni Duran i LLeida (dado que parece ser de los pocos líderes razonables), que modere entre los bloques y quite unas propuestas eclécticas con un Gobierno con los días contados, con plazos y objetivos (digamos 9 meses). Después de este período se convocarían elecciones anticipadas.
¿Una locura? A grandes desafios, demos un paso al frente.
PD: Ojalá todos nuestros políticos (ya sea a nivel municipal, autonómico, nacional o europeo) mostrasen el mismo grado de compromiso, responsabilidad política y vehemencia en sus participaciones como este eurodiputado.


4 junio, 2010at 8:38(#)
Interesante artículo!!! Muy de acuerdo contigo
4 junio, 2010at 15:14(#)
Una opinión muy arriesgada la tuya!!
yo con los políticos rastreros que pululan por las instituciones (especialmente los de un bando…) no confiaría nunca en la viabilidad de un gobierno de concentración… eso si que sería una casa de putas a la caza del beneficio electoral!
4 junio, 2010at 16:05(#)
Yo pienso que el candidato más lógico para ocupar ese puesto que le otorgas a Duran i Lleida -sin duda, un excelente político, pero un punto por debajo del mío- sería Gaspar Llamazares. Aunque tan sólo sea por compensación ante el desbarajuste de diputados que tienen respecto a su millón de votos… (y porque, aunque a mí no me moleste, sería ciertamente crispante que nuestro “Presidente” fuese de un partido nacionalista que no gobierna en su autonomía…
10 junio, 2010at 20:21(#)
Rumorease que pode haber unha próxima apertura do goberno a outros partidos, en concreto un posto na executiva para Durán i Lleida que aseguraría o apoio parlamentario de CiU, pero en CiU din que esa incorporación e apoio non será gratis, chámalles parvos…
13 junio, 2010at 8:18(#)
Blanco como home forte…
http://www.elcorreogallego.es/tendencias/ecg/on/idEdicion-2010-06-13/idNoticia-557730/
13 junio, 2010at 19:46(#)
e q opinades da reforma laboral?? mal? ben? regular?
16 junio, 2010at 9:03(#)
Non solo porque eu o defenda, senon polo que di: aplauso a Llamazares: http://blogs.publico.es/dominiopublico/2079/la-estrategia-tarantino/